Operatie Market-Garden

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Op 10 september heeft generaal Montgomery een onderhoud met generaal Eisenhower in Brussel. Hij houdt een vurig pleidooi voor een geconcentreerde aanval over een smal front. Eisenhower is het er mee eens: Het gedurfde en gewaagde plan "Market-Garden" wordt geboren. Als D-day kiest men voor 17 september 1944. Men heeft nog slechts 7 dagen om alle benodigde voorbereidingen te treffen. Het gevolg hiervan is wel, dat Generaal Eisenhower het veroveren van de Scheldemond enige tijd uit moet stellen, waardoor men geen gebruik kan maken van de daaraan gelegen belangrijke havens.

Het doel van de operatie "Market-Garden" is een verrassingsaanval met parachutisten en luchtlandingstroepen uit te voeren op de bruggen over de grote Nederlandse rivieren en waterwegen en daarna door te stoten naar de Zuiderzee (IJselmeer). Zo gauw de geallieerde legers de Rijn gepasseerd zijn, zullen ze direct doortrekken naar het Ruhrgebied, het industriële hart van Duitsland.
Aan het eerste deel van de operatie "Market-Garden" zullen 2 Amerikaanse en 1 Britse luchtlandingsdivisie deelnemen. De Amerikaanse para's van de 101ste Airborne-divisie "The Screaming Eagles" zullen bij Son en Veghel gedropt worden en hebben de opdracht de brug over het Wilhelminakanaal bij Son, de bruggen over de Zuid-Willemsvaart en het riviertje de Aa bij Veghel te veroveren.
 

 

Bron foto: www.di.unito.it

 

De para's van de 82ste Airborne-divisie "The All Americans" zullen bij Overasselt en Groesbeek neergelaten worden. Zij krijgen als opdracht de Maasbrug bij Grave, een of meer bruggen van 't Waalkanaal, de spoorbrug en de grote verkeersbrug over de Waal bij Nijmegen te veroveren.

 

De Britse para's, die bij Arnhem zullen landen, moeten proberen de Rijnbrug onbeschadigd in handen te krijgen en te verdedigen tot er aansluiting met het grondleger tot stand zal zijn gekomen. Zo zijn de plannen voor het eerste deel van de operatie "Market-Garden" . Het is de bedoeling, dat ook het tweede deel van de operatie nog diezelfde middag van 17 september om half drie van start gaan.

Het 30ste Britse legerkorps onder bevel van Sir Brian Horrocks zal over een afstand van 160 kilometer vanaf het Belgische Neerpelt via een smalle corridor doorstoten naar Eindoven, Grave, Nijmegen, Arnhem en verder naar de Zuiderzee. Aan beide kanten van deze uiterst kwetsbare corridor, soms niet breder dan de weg zelf, zullen het 12de en 8ste Britse legerkorps optrekken, om de corridor in de flanken te verbreden en te versterken.
 

 

In de nacht van 16 op 17 september wordt deze geweldige operatie ingeleid door 282 zware bommenwerpers van de Royal Air Forces (R.A.F.).
 
   

Zij bombarderen de vliegvelden Leeuwarden, Steenwijk, Rheine, Salzbergen en Havelte-Hopstein, zodat de Duitsers vanaf deze vliegvelden geen tegenaanvallen kunnen verrichten. 's Morgens 17 september opereren 854 B-17 vliegende vliegende forten, langs de vliegroutes.
Bron: www.prof.50megs.com

 Zij zullen de transportvliegtuigen met para's vooraf gaan en de luchtdoelbatterijen langs de aanvliegroutes bombarderen. Ook zullen ze de afwerpzones beschermen. Bij deze akties worden 2800 ton hoog explosieve en Splinterbommen afgeworpen. De bommenwerpers worden beschermd door 147 jachtvliegtuigen.

Op hetzelfde tijdstip heerst er grote bedrijvigheid op een 24-tal vliegvelden in Engeland. Meer dan 30.000 manschappen van drie Airborne-divisies maken zich gereed om te vertrekken. De 101ste Amerikaanse Airborne-divisie "The Screaming Eagles" vertrekt over de zuidelijke route via North-Foreland naar Geel in België en van daaruit naar de landingzones bij Son en Veghel.

De 1ste Britse en de 82ste Amerikaanse Airborne-divisie zoeken hun weg over de noordelijke route via Aldenburgh en Schouwen-Duiveland naar een punt 8 kilometer zuidelijk van 's Hertogenbosch, tussen Vught en Esch. Van hieraf vliegen de Britse para's over Oss in de richting van Arnhem.
De 82ste Airborne-divisie "The All-Americans" zoeken hun landingszones op bij Groesbeek, Overasselt en Grave. In totaal vullen op zondag 17 september 1944 ruim 4500 geallieerde vliegtuigen het luchtruim van Engeland tot en met Nederland.

De 82ste Airborne-divisie onder bevel van generaal James M. Gavin  bestaat uit 3 para-infanterie regimenten:het 504de regiment van kolonel Tucker, het 505de regiment van kolonel Eckman en het 508ste regiment onder het bevel van kolonel Lindquist. Aan de 82ste Airborne-divisie worden toegevoegd o.a. de 319de en 320ste Glider-Fieldartillery, de 376ste en 456ste Parachute-Fieldartillery, het 307de Airborne Engineers Battalion en de 307de Airborne Medical Compagny. Verder verschillende andere onderdelen o.a. Signals, Quartermasters enz...............

Zondagmiddag 17 september 1944 om 2 minuten over 1 springen de eerste parachutisten van het 505de regiment o.l.v. kolonel William Eckman uit de toestellen en dalen neer op Klein Amerika en naast de Knapheide ten zuidwesten van Groesbeek, op landingszone DZ-N. 3 formaties van elk 45 toestellen laten ruim 2100 parachutisten landen en deze worden gevolgd door een 50-tal zweefvliegtuigen met zwaar materieel o.a. kanonnen, jeeps en aanhangers.

Ook generaal J.M. Gavin landt met zijn staf veilig op Nederlandse bodem. Het 505de P.I.R. (parachutisten-infanterie-regiment) krijgt tot taak Groesbeek te veroveren en een sterk bruggehoofd te vormen met daarin de plaatsen Mook, Plasmolen, de Horst en de Kamp. Een afdeling trekt naar de Plasmolen, graven zich in op de riethorst, sluiten de weg Gennep-Nijmegen af en bestrijken met hun mitrailleurs ook de weg van Plasmolen naar Cuijk.

Kapitein T.Long trekt met zijn compagnie richting Mook om te trachten de spoorbrug over de Maas in handen te krijgen. Op het ogenblik, dat zij de brug zien liggen, blazen de Duitsers met een enorme explosie de brug op. Wel bereikt de compagnie de sluisbrug bij Heumen, waar parachutisten van het 504de regiment in een hevig gevecht gewikkeld zijn met de Duitse bezetters. De Duitsers komen in een patstelling en geven zich over.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron: Bevrijd Cuijk onder vuur